28/10/2006 - Güzelim Keloğlan masallarından çocuklar ve bilcümle insan böyle

            Dün TV’de izledim, sinemada iken izlemedim bile. Çünkü M. Ali Erbil’i bir filmde başrol oynamışsa bende, hemen kaybeder. Eski filmlerini de olsa olsa yanında yöresindeki eski oyuncular hatırına belki izlerim.

Komedi filmi yaptınız, iyi güzel izleyelim heyooo!...

Kötü, dayanılmaz kötü… Hayal söndürücü. Dejenerasyon eleştirisi yapmak adına galiba; yahu bizim Keloğlan, hiç pembe peruk takıp, piyano başına geçip “gelin olmuş gidiyorsun…” der mi? Gülelim diye bu kadar deformasyon gerekli mi? Bu mu komik? O masallardaki Keloğlan ile uzaktan yakından alakası yok yok yok. Türk sineması gelişmiyor, geriliyor olduğuna bir film bu bence. Ancak şaşırmamak lazım, çünkü o kadar zor ki tarihi bir filmi şöyle dosdoğru yapmak… Onun için de "komedi yapalım, güler herkes zaten izleyince M. Ali’ye, adamın tipi komik.” mi dediler acaba film film olmadan evvel? Nesi komik, galiba sinemacılar televizyoncular biliyor bir seyirci bilmiyor.

Ayrıca ben yeni izlediğim için yazıyorum; bu tarihi talanlara katlanamıyorum, Hollywood’un yıllar yıllar önce yapabildiği herhangi sıradan bir filmi kadar bir tarihi bir film yapacak gücümüz tekniğimiz gelişmediyse hala, ben gülmesem de olur, oturur ağlarım halimize…